Molo w Ahlbecku

Po niemiecku molo to Seebrücken, co w dosłownym tłumaczeniu znaczy most morski. Pierwsze mola powstały w tym rejonie już w XIX wieku. Nazywano je wtedy przystaniami dla statków, które przywoziły gości ze Szczecina. Służyły one również małym łodziom spacerowym i statkom, które kursowały pomiędzy miejscowościami położonymi w linii brzegowej wyspy. Mola budowane były z drewna i to w bardzo trudnych warunkach, które w owym czasie panowały na Bałtyku. Obecnie stosuje się już nowoczesne technologie łączące beton ze stalą. Molo w Ahlbecku to najbardziej rozpoznawalna budowla niemieckiej części wyspy Uznam. Nie każdy wie, że jest to najstarsze, drewniane molo na wybrzeżu. Powstało ono ponad 100 lat temu - w 1898r, ale prace zaczęły się już w roku 1982. Później udostępniono je dla statków i łodzi. Otworzono tam także restaurację i scenę pod gołym niebem. W latach dwudziestych ubiegłego stulecia przykryto fragment części spacerowej najpierw płóciennym zadaszeniem, a potem drewnianym dachem. Na początku lat czterdziestych kra lodowa zniszczyła cześć przystani, ale odbudowano ją w 1952 r. W latach 70-tych podpory nośne zamieniono z drewnianych na stalowe, a w latach 80-tych zdjęto dach. Molo w Ahlbecku jest wpisane do rejestru zabytków. W 1993 roku przeszło modernizację dzięki której mogą podpływać do niego i cumować na jego skraju statki „Białej Floty”. Z wychodząna 280 m w morze mola roztacza sięwspaniałwidok na Śście, port i położoną tam najwyższą latarnięmorskąna brzegach Bałtyku.