Ścieżka spacerowo-edukacyjna “Karsiborskie paprocie”

“Karsiborskie paprocie” to  rezerwat o powierzchni niemal 38 ha. Usytuowany jest na wyspie Uznam (w okolicach ujścia Kanału Piastowskiego do Zalewu Szczecińskiego). Porastają go bujne, sięgające ponad dwa metry paprociowe zarośla, składające się głównie z Osmunda regalis, czyli długosza królewskiego. Właśnie od zarodnionośnych liści długosza przypominających kwiaty, wzięła się słowiańska legenda “kwiatu paproci”. Długosz królewski jest rośliną zanikającą, podlegającą ochronie. A ten rezerwat to jedno z największych jego skupisk  w naszym kraju. Przy tym właśnie rezerwacie przebiega ścieżka spacerowo-edukacyjna licząca w pełnym wymiarze około 4 km, a dla mniej sprawnych wyznaczona po trasie skróconej do 2,7 km. Częściowo pokrywa się ona z przebiegiem oznakowanego na czerwono szlaku rowerowego  "Świdny las"

Ścieżkę wykonało w 2005 r. Miasto Świnoujście wraz z Naleśnictwem Międzyzdroje. Wydział Rozwoju UM pozyskał na ten cel dofinansowanie z Unii Europejskiej w wysokości 75% wartości w ramach projektu “Natura-Człowiek-Kultura”. W obu trasach przebiegu (2,7 i 4 km) swój początek ma ona przy wiacie spoczynkowej mogącej pomieścić ok. 50 osób. Dalej prowadzi szutrową drogą leśną, gdzie po około 200 m z jej prawej strony rozpoczyna swój bieg wypełniony wodą rów melioracyjny . Z obu stron drogi rośnie las dębowo-bukowy z licznymi olchami. Drzewa porastają tam niezwykle podmokly grunt, stojąc często wiosną w wodzie, a zimą skuwa je lód. Najpiękniejszy okres w roku na tym terenie to przełom maja i czerwca, kiedy to w pobliskim rowie zakwitają liczne kosaćce (irysy wodne). Z boku drogi natomiast wiją się pięknie kwitnące wiciokrzewy, a całość terenu zarastają paprocie, w tym długosz królewski. Po ok. 500 metrach ścieżka edukacyjno-spacerowa rozwidla się na dwie trasy. Na lewo skręca się po to by przejść w stronę Kanału Piastowskiego dłuższa,  4-kilometrową trasą (przebiega ona przez kilkaset metrów nieopodal brzegu kanału, gdzie można obserwować liczne ptactwo wodne oraz płynące kanałem statki i jachty, po czym skręca w las i niejako okrężną leśną ścieżką dociera do czterometrowej wieży widokowej na polance i położonego obok kolejnego miejsca spoczynkowego). Natomiast w prawo od wspomnianego powyżej  rozwidlenia można iść dalej krótszą trasą dochodząc po ok. 300 m (przy późniejszym skręcie w lewo) do tego samego co 4-kilomtrowa ścieżka , punktu widokowego na polance i położonego tam obok miejsca spoczynkowego. Z wieży można obserwować Zalew Szczeciński  i wsteczną deltę Świny oraz  trzcinowiska i mnóstwo ptactwa, głównie wodnego. Przy odrobinie szczęścia można tam dostrzec także orły bieliki. Stamtąd powrotna droga przebiega już jednorodnie dla obu tras ścieżką wzdłuż brzegu Zalewu Szczecińskiego z jednej strony i ścianą lasu z drugiej. Dalej leśną droga trafiamy do punktu wyjścia.
    Na trasie całej ścieżki spacerowo-edukacyjnej ustawionych jest 21 (16 dużych i 5 mniejszych)  barwnych polsko-niemieckich plansz edukacyjnych i przyrodniczych prezentujących wyspiarską roślinność, jak również występujące tu zwierzęta. Przybliżają one również zjawiska i szeroko pojęte wiadomości przyrodnicze. Tablice są znakomitym materiałem poglądowym,  kompleksowo ujmującym zasoby przyrodnicze tego niezwykłego środowiska naturalnego. Wrażenia wzbogacą własne już obserwacje w bezpośrednim obcowaniu z unikatowym rezerwatem. Na trasie ścieżki zamontowane zostały także małe ławki, stołoławki  i stojaki na rowery. Owa ścieżka to bezwzględnie  świetny teren do spacerów, ale także o czym warto pamietać do fotografowania i podglądania przyrody.