Szlak rowerowy "Świdny las"

"Świdny las" leży na najbardziej wysuniętym na południowy zachód skrawku wyspy Uznam. Sąsiaduje ze świnoujskimi osiedlami, a mimo to, można tu znaleźć miejsca nieskażone cywilizacyjnie i mało dostępne. Szlak rowerowy przecina cały „Świdny las”, by w końcu dotrzeć na niezwykle malowniczo położony falochron Kanału Piastowskiego, wżynający się w głąb Zalewu Szczecińskiego. Nawierzchnia tego 25-kilometrowego w obie strony, oznakowanego na czerwono szlaku jest częściowo asfaltowa, są tam leśne dukty utwardzone, droga z płyt betonowych i ponownie leśna droga, momentami nieco piaszczysta. Należy zaznaczyć, że częściowo szlak ten przebiega także po trasie ścieżki spacerowo-edukacyjnej "Karsiborskie paprocie".

Szlak rozpoczyna się na ul. Grunwaldzkiej (otwartej w 1860 dawnej szosy do Berlina, na której pod nr 54 stoi nadal przedwojenny budynek dworca kolejowego) skrzyżowanej w tym miejscu z ul. Nowokarsiborską. Podąża dalej na południe asfaltową ścieżką wzdłuż drogi krajowej biegnącej w kierunku przeprawy promowej Centrum (promy Karsibór). Do pokonania jest tam nieco ponad pięć kilometrów. Na wyraźnym zakręcie, szlak odbija w prawo w jedyną drogę asfaltową w kierunku Kanału Piastowskiego (olbrzymie dzieło inżynieryjne sfinansowane za pieniądze z francuskich reparacji wojennych i podobno rękami francuskich jeńców, zrealizowane w latach 1876-88. Nazwę “Kaiserfahrt” nadano na cześć Cesarza Fryderyka Wilhelma III. Budowa umożliwiła rozwój portu morskiego w Szczecinie. Jej efektem ubocznym było powstanie wyspy Karsibór i długich cyplów u południowego wylotu kanału, powstałych z urobku). Tam po dojeździe do kanału szlak dociera do miejsca dawnej przeprawy promowej na wyspę Karsibór (działała do 1966 roku, czyli do otwarcia mostu przez Starą Świnę). Dalej odbija od wody i prowadzi szutrową drogą w dębowo-bukowy las docierając do rozwidlenia i miejsca wypoczynkowego przy granicy rezerwatu “Karsiborskie paprocie” (rezerwat o pow. ok. 38 ha. ze ścieżką przyrodniczo-edukacyjna, z dwumetrowymi paprociowymi zaroślami, wsród nich jedno z największych skupisk długosza królewskiego od którego wzięła się legenda „kwiatu paproci” . Roślina zanikająca, podlegającą ochronie.) Po kilkuset metrach leśnej drogi szlak skręca na lewo ponownie w kierunku Kanału Piastowskiego. Przed tym skrętem warto zboczyć najpierw na prawo, aby po 100 metrowym odcinku zjechać na rozwidleniu w lewo i dojechać na polanę z czterometrową wieżą obserwacyjną (piękny widok na wody i obrzeża Zalewu Szczecińskiego). Powrót tą samą drogą do Kanału Piastowskiego, wzdłuż którego jadąc betonową drogą można zaobserwować odpoczywające czaple siwe, mewy i kaczki oraz płynące kanałem statki i jachty . Szlak z betonu zjeżdża na piaszczysty trakt przy polu refulacyjnym (zalegające hałdy piasku z pogłębiania toru wodnego) Droga prowadzi do zwieńczenia szlaku, liczącego 550 metrów zachodniego falochronu, usytuowanego na południowym wylocie Kanału Piastowskiego (jedna z nowych, wartych 120-milionów inwestycji, z obu stron wydłużająca  falochrony ujścia kanału do Zalewu Szczecińskiego, oddana do użytku w 2004 r.). Falochrony chronią ujście , ułatwiając statkom wchodzenie i wychodzenie z Kanału Piastowskiego). Powrót szlaku tą samą trasą do centrum miasta.