Pieter Bruegel - w krainie pieczonych gołabków

16.07.2010 8:06

Cooltura w krainie pieczonych gołąbków

"Czucie i wiara silniej mówi do mnie Niż mędrca szkiełko i oko. Martwe znasz prawdy, nieznane dla ludu, Widzisz świat w proszku, w każdej gwiazd iskierce; Nie znasz prawd żywych, nie obaczysz cudu! Miej serce i patrzaj w serce!" Adam Mickiewicz / Romantyczność /

Mając taką ideę wiodącą trudno zagubić sens opartego o nią festiwalu kultury.Ale nie ma rzeczy niemożliwych dla twórców Karuzeli Cooltury, którzy zamiast współczesnej paraleli romantyzmu oferują nam wizytę w krainie pieczonych celebrytów. Za przewodnika mając tele-wróżkę.Po raz kolejny marnują szansę ciekawego wydarzenia, na rzecz bawiących się celebrytów.To może i miłe, w końcu kto by nie chciał pogadać sobie w miłej atmosferze bezkrytycznego zachwytu, za równowartość kilkunastokrotnych średnich krajowych. Ale powiedzmy to jasno. Odpowiedzi na wakacyjne pytania o sens życia, mają z nim tyle wspólnego, na ile prawdziwy jest seks z plażowym dmuchanym delfinkiem. / Życie i śmierć. Czas i przestrzeń. Przypadek i przeznaczenie. Oto siły wszechświata. Czy istnieje człowiek, który rozszyfrował ich tajemnice ? /cyt.Karuzela - przecież to czysty Monty Python z Sensu Życia, którego wam dedykuję.

„Czas na sens życia.... To nic nadzwyczajnego: „Bądź miły dla ludzi, nie obżeraj się, czytaj książki, chadzaj na spacery i próbuj żyć w zgodzie z ludźmi innych wyznań i narodowości”. Na koniec mamy jeszcze kilka świńskich zdjęć penisów, żeby wkurzyć cenzorów i wywołać trochę kontrowersji, gdyż tylko w ten sposób można zmusić publiczność, aby ruszyła swoje zasrane dupska od magnetowidów i skłonić ją do pójścia do kina. Rodzinna rozrywka? Bzdura. Wszyscy chcą tylko świństw. Ludzie rżną się piłami łańcuchowymi, spedaleni senatorowie dźgają opiekunki do dzieci, straż obywatelska dusi kurczęta, krytycy teatralni mordują kozły – mutanty. Po co komu jakieś kino. Oto na czym stoimy. Czas na finałową melodię. Dobranoc.” / Sens Życia, Monty Python /

Nie bardzo rozumiem dlaczego twórcy Karuzeli upierają się przy intelektualnym sznycie ?

Przecież bezpretensjonalny wakacyjny festiwal jest potrzebny Świnoujściu i po spełnieniu określonych warunków powitany będzie z radością. Zwykły bieg Roberta Korzeniowskiego z dziećmi to czysta zabawa, ale bieg „solidarności z dziećmi Afryki” zakrawa na kabotyństwo. Powoli robicie się przewidywalni i nudni. Idea przewodnia której nie rozumiecie, bezmyślne opracowanie graficzne /chyba robicie wewnętrzny konkurs na najgorszy plakat /, objazdowe spektakle teatralne serwowane jako nowość. Malicki, Herbuś, Zanussi, Maserak, Balcerowicz, Piróg, etc. Kochani, przecież w Warszawie mieszka jeszcze ponad półtora miliona osób, jest z kogo wybrać. Dlaczego nie wykorzystujecie niemieckiego potencjału ? Na hasło: Caspar David Friedrich nasi sąsiedzi przygotują wam piękną ofertę kulturalną, w dodatku zgodną z ideą festiwalu. No tak, ale trzeba wiedzieć kim był ten Pan. Jeśli Guy Sorman, to porozmawiajcie z nim o zwodniczej potędze chińskiego mitu, ciekawszej niż bezpieczne pogaduszki o jakże modnym kryzysie. Jeżeli nie potraficie umiejętnie sprzedać / być może jest to już niemożliwe/ Struktury Kryształu, nie produkujcie kolejnego Serca na dłoni. Lepiej zafundujcie turystom krainę pieczonych gołąbków, a będą szczęśliwi. Nie róbcie imprezy dokładnie opisanej przez hasła na fotografiach Władysława Hasiora.

„Co realne ? Co wirtualne ?” pytacie, odpowiedź jest jasna: realne są pieniądze wydane na Karuzelę, natomiast korzyść mająca z tego wynikać raczej wirtualna. Nie jestem przeciwnikiem Karuzeli Cooltury, a jedynie jej obecnej formuły. Z nadzieją - do zobaczenia w przyszłorocznej krainie pieczonych gołąbków.

Andrzej Pawełczyk